Цас хүнд дурлажээ буюу бүтээл бүхэн эзэнтэй

Нэгэн уншигчийнхаа сануулсаны дагуу "Цас хүнд дурлажээ" хэмээх өгүүлбэрийг бичээд Гүүглээр хайлт хийж үзлээ. Хайлтын үр дүнд бидний санаж байсанчлан "Дурлал" нэртэй өгүүллэг маань бишгүй олон блог, сайтууд дээр зохиогчийн нэр, авторгүйгээр дурайтал тавигдсан байхыг харав. Мэдээж бүтээл маань олон хүнд хүрэх тусмаа сайн хэдий ч сэтгэл дотор бяцхан гомдол төрнө. "Энэ чинь минийх шүү дээ". Зарим нь гарчгийг ч сольсон харагдана. Зарим нь бүр цас биш бороо хүнд дурласан болгоод өөрчлөн бичсэн нь ч харагдана. Анх блог бичиж эхлэх болсон шалтгаан минь энэ л өгүүллэг байлаа. Бусдын бичлэг дотор "Дурлал" өгүүллэг маань дурайтал нийтлэгдэж, зохиолыг маань өөр нэгэн өмчлөөд магтаал сайшаалын мананд төөрөнгөө хариу талархан сууж байгааг хараад өөрөө өөрийнхөө бүтээлийг цахим ертөнцөд дэлгэн тавихаар зориг шулуудсан нь тэр. Энэхүү өгүүллэгийг анхны номондоо оруулсан тэртээх 2002 оноос хойш чамгүй хугацаа өнгөрсөн хэдий ч хүмүүс булаалдсаар л байгаа нь бахархмаар ч юм шиг. Гэхдээ л үлгэр мэт ам дамжин яригдаж, цөөнгүй хүнд таалагддаг болсон тэрхүү өгүүллэгийг зохиосон эзэн нь энд амьд мэнд байна гэж хашгирмаар санагддагийг нуух юун. Ганц нэг хүнд сануулж хэлж, засаж залруулахыг нь хараад баярладаг ч өөрийнхөө зүйлийг өөрийнхийгөө мөн гэдгийг баталсаныхаа төлөө хэл амтай, заргач нэр зүүгээд байгаа нь нууц биш. Би зөвхөн өөрийнхөө бүтээлийн авторыг бусдаас нэхээд суугаагүйг зарим нэг блогчид санаж байгаа байх. Мэддэг танидаг, уншсан зохиолч, найрагч, сэтгүүлчдийнхээ хөдөлмөрийг мэддэгийн хувьд, үнэлдэгийн хувьд тэдгээрт авторыг нь тавихыг үргэлж сануулдаг. Энэ талаар манай Луиза блогчин ч бас надтай нэгдэн санаа тавьж байгааг хараад талархаж явдгаа энэ далимд бас хэлмээр байна. Блог бол хязгааргүй орон зай хэдий ч Монголын блогчид тоотой. Тэр тоолонд сануулга өгөөд байх нь утгагүй ч хүмүүс хэн нэгний бүтээлийг, энгийн нэг блог бичлэг ч байсан өөрийнхдөө авч нийтлэж байгаа бол зохиогчийнх нь нэр, холбоосыг нь оруулж тавьж сураасай гэсэн хүсэл ганц надад байдаггүй байх гэж ойлгож байгаа. Харин дуу хоолойгоо гаргаж, энэ тал дээр бүгдээрээ нэгдэж санаа тавих нь бидний хувьд бичгийн соёлын томоохон хэмжүүр болно байх. Бараг монгол хүн бүрийн мэддэг Б.Энхтуяагийн "Охин үрээ хайрла" шүлгийг хүртэл өөрөө бичсэн мэт өнгө аясаар ямар ч тодорхой нэр, хаяггүй нийтлэж орхисон байхтай ч таарч байсан. Залуус ном унших нь ховордож, бусдын бэлэн бүтээлийг копийдон тавих явдал элбэг болсон хэдий ч энэ чиглэлийн хууль цаашдаа улам ч хөгжиж, зохиогчид бүтээлийнхээ эзэн байх цаг айсуй гэдэгт итгэлтэй байна. Та намайг танихгүй, миний номыг уншаагүй ч байж болно. Гэвч бүтээл бүрийн ард эзэн байдаг гэдгийг хэн ч бүү мартаасай. Учир нь бяцхаан сэтгэл тавихад л эзэн холбогдогч нь мэдэгдэх боломжтой цаг үед бид амьдарч байгаа билээ. Эцэст нь танд миний бүтээл таалагдсанд баяртай байна. Гэхдээ...

Зохиол төрсөн түүх /"Дурлал" өгүүллэг/

2002 оны гуравдугаар дугаар сар. Эрдэнэт хот. Цонхны цаана цас лавсан орох нь үзэсгэлэнтэй хэрнээ гунигтай. Энэ мөчид гудамжны сандал дээр цасанд дарагдсан хар хүрэмтэй залуу огт хөдөлгөөнгүй маш удаан суухыг олж харав. Тэрний нүд нь эсрэг талын байрны хоёр давхрын цонхноос уягдчихсан мэт ширтэнэ. Тэр залуу тэр цонхон доторх бүсгүйтэй хамт амьдардаг, нэгэн гэр бүлийн хосууд гэдгийг би мэднэ. Ихэнхдээ халамцуу явдаг тэр залуу эхнэртэйгээ хамт байгаа үедээ нэлээд сүржин, нэлээд бардам алхдагийг би өмнө нь анзаардаг байлаа. Эрдэнэт хот бол жижигхэн суурин тул ихэнх хүмүүс бие биенээ мэднэ. Мэдэхгүй юм аа гэхэд зүс танина. Тиймээс л тэдний амьдрал нүдэн дээр шахам харагддаг байлаа. Тэр өдрийн цаснаар тэр залуу яагаад гэртээ орохгүй байгаа тухай, байнга л халамж тавьж байдаг залуухан эхнэр нь гарч ирж нөхрөө аргадаж оруулахгүй байгаа тухай удаан бодож байхдаа энэхүү өгүүллэгийн санааг олсон билээ. Магадгүй тэр залуу хайртай гэдгээ эхнэртээ яг л тэр өдрийн цас шиг илэрхийлсэн байх гэж санадаг. Цонхонд нь хөшиг татаастай байсан ч гэсэн тэр цонхны цаана ямар нэгэн амьд зүйл гудамжны зүг ширтэж байгаа мэт санагдсаар байсан юм. Тэр хүмүүсийн нэрийг мэдэхгүй ч аз жаргалтай амьдрал нь үргэлжилсэн байгаасай гэж хүсэж байна. Цасны ааш тэр өдөр тун ч олон янз донжтой байсан юм. Магадгүй хавар цагийнх болохоор тэр биз. Хайрын улиралд орсон цас яг л амь тэмцэн өршөөл гуйж байгаа залуу шиг харагдаж байлаа. Харин би нээлттэй салхивчаа хааж түгжээд гэртээ шургасаныхаа дараа цаасан дээр "Цас хүнд дурлажээ” гэсэн анхны мөрийг шууд л тавьсан билээ. Энэ зохиолын хамгийн анхны редактор нь миний хань, яруу найрагч Б.Эрдэнэсолонго байсан юм.

ЭМЧ НАР ХЭЗЭЭ АЖИЛ ХАЯЖ ЭХЭЛСЭН БЭ?

Миний хувьд амьдралдаа дөрөвхөн удаа түргэн дуудах хэрэг гарч байлаа. Сүүлийн 14 жилийн туршид шүү дээ. Энэ удаад би сэтгүүлчийнхээ хувиар биш, иргэнийхээ хувиар дуугарах гэсэн юм.

Хамгийн анхных нь 1996 онд шиг санагдаж байна. Ажлаасаа иртэл хүү маань марганц идээд хэл амаа түлчихсэн сууж байхад нь сандрахдаа түргэн дуудаж байлаа. Тэгэхэд түргэн ирээгүй тул өөрсдөө Эх нялхас гэдэг гоё нэртэй эмнэлэгт тэврээд очиж байсан юм. Жижүүр эмчээ сувилагч нь хайгаад олохгүй, олсоныхоо дараа эмч нь баахан бичиг цаас бөглөх гэж цаг бараад сүрхий хилэн хөдөлгөсөн санагдаж байна. Түлэгдсэн ходоодондоо шаналсан хүүхдийн уйлах нь тэдэнд огтхон ч сонин биш байсныг одоо хүртэл мартаагүй. Удаахан нь Эрдэнэтэд амьдарч байхдаа халуураад гүйлгээд байгаа охиныхоо төлөө эмч нараас аврал эрж дахиад түргэн дуудсан боловч түргэний үйлчилгээ хоёр хоногт лав манай гэрт ирээгүй юм даг. Тэрнээс улбаалаад Нэгдсэн эмнэлгийн захиргаанд хандахад хүрч байсан. Удаахан нь бас л хүүхдийн асуудлаар. Охин маань амьсгал нь боогдож, ухаан санаа нь балартаад мөн л түргэн эмнэлэг болж, нэг үдэш ажлаасаа санд мэнд гаран Сүхбаатар дүүргийн хүүхдийн хүлээн авах дээр очиж билээ. Мэдээж манайхан түргэн ирээгүй тул өөрсдөө тийш нь аваачсан байсан. Харин хүүхэд хүргэж очсоноос хойш арав орчим минутын дараа намайг очиход сувилагч нь мөн л эмч байхгүй байна хэмээн хүүхдийг маань хүлээж аваагүй л байлаа. Хүүхэд амьсгалахаа больж, царай нь цонхийн цайж байсан ч сувилагч ямар нэгэн шийдвэртэй үйлдэл хийгээгүй тул би ядаад сүүлчийн удаа хөхүүлээд авъя гэсэн ганц л бодолтой хүүхдээ шүүрч авсан юм. Тэр мөчид хөхөө хөхөж тайтгарсан хүүхэд нэг сүрхий амьсгалаа татаад гэнэт огиж бөөлжсөнөөс хоолой дээр нь тээглэсэн байсан зүйл гарч ирсэнээр бид эмнэлгийн тусламж авахааргүй болон буцаж байлаа.

Харин сая хоёр хоногийн өмнө шөнө дундын алдад дахин таагүй явдал тохиолдсон нь мөн л хүүхдийн эрүүл мэнд огцом муудсаных. Энэ бол дөрөв дэх удаагийн эмнэлгийн тусламжинд найдсан тохиолдол. Ихэнхдээ л эмч нарын хэрэг шаардлагагүйгээр хүүхдээ эмчилж эдгээж сурсан хэдий ч энэ удаад хүүхдийн хамраас цус гараад хоёр цаг орчим тогтохгүй байлаа. Ингээд аргаа бараад түргэний утас руу холбогдвол дуудлагын утсан дээр байсан бүсгүй "Та нар юун амгалан юм бэ? Тийм удаан цус алдаж байхад түргэн дуудахгүй" гэж зэмлэсэн хэрнээ "Манай машин хойно голд суучихсан гарч чадахгүй байгаа юм. Та нар өөрсдөө хүргээд өгч чадахгүй юм уу" гэсэн хариу барив. Мэдээж бид тэр даруй зөвшөөрч хотын гаднах зуслангаас хүүхдээ аваад хорооллын Эх Нялхасын төвийг бараадав.

Очоод хүүхдийн хүлээн авах байрыг олох гэж нэлээд зүдрээд сүүлдээ өнөөх түргэнийхээ утас руу дахин залгаж лавлалаа. "Их нуугдмал байдаг юм аа, олоход жаахан хэцүү" гээд баахан гудамж, булан, хаалга ярьсаны эцэст бид хүүхдээ тэврээд Эх Нялхасын эмнэлгийг бүтэн тойрох шахаж байж арай гэж олж очив. Хүүхдийн хамраас цус олгойдсон хэвээр л. Биднийг ороход нэг дадлагынх болов уу гэмээр жаахан охин хүлээж авав. Тэгээд мэдээж бусдыг нь үлдээгээд намайг охиноо аваад нэг өрөөнд орохыг хүслээ. Хэлсэн ёсоор нь тийш ороод арав гаруй минут хүлээсний дараа нэлээд нойрмог байрын махлагдуу бүсгүй орж ирээд, хайш яйшхан харсанаа "Чих хамар хоолойд үзүүл" гэж зарлиг буулгачихаад алга болов. Өнөөх анх хүлээж авсан жаахан охин л урд орон гүйгээд байлаа. Охин маань нэлээд тамирдсан байсан тул өөрөө явахад тун амаргүй байсан хэдий ч бид тэр төөрдөг байшин шиг урт саван дотор бараг арваад минут алхав. Хэтэрхий урт хонгилуудаар ороож, эргэлдэн явсаар арайхийн нэг шатаар өгслөө. Хүүхэд тамирдаад унахад бэлэн байсан тул 10 настай охиноо өөрөө өргөж, тэврэхэд хүрэв. Ингээд дахин гурван давхар шатаар өгссөний дараа мөн л баахан гудамж, хонгил ороон явсаар түгжээтэй шилэн хаалган дээр ирээд мөн л арга мухардав. Хичнээн ч тогшоод онгойлгосонгүй. Аргаа бараад өнөөх замчилж явсан охин би хүн олоо ирье хэмээн гүйгээд алга болов. Охин маань толгой эргээд хэмээн газар суугаад хүлээх зуур бас нэгэн эмч бололтой бүсгүй дагуулсаар өнөөх охин эргээд ирэв. Ирсэн дороо хаалга тайлах юм болов уу гэтэл тэд мөн л тогшсоор байлаа. Арайхийж хаалганы цаана гурван хүн үзэгдсэний хоёр нь эмэгтэй, нэг нь эрэгтэй хүн байх аж. Бүгд л эмчийн хувцастай боловч хаалга руугаа иртэл бас ч чамгүй удаан хөдөлж байсныг тэмдэглэх хэрэгтэй байх. Бүр хэтэрхий удаан тэдний хөдөлгөөнийг харсан охин маань "Ээж ээ, энэ хүмүүс зомбий юм уу" гэж зүгээр ч нэг хэлээгүй байх. Ингээд арайхийн өнөөх хаалга нээгдэж эмч нар /Хөөрхий, их л ядардаг байх даа. Мөн ч тайван улс юм аа/ бас нэг түгжээтэй хаалганы өмнө аваачиж орхиод мөн л бүгд уусах мэт алга болчихов. Хэсэг хугацааны дараа гарч ирсэн нэг бүсгүй "Тос авчирсан юм уу? Тос тос, тос хэрэгтэй ш дээ" гэж зандран асуухад би ч сандрахдаа доор хүлээж байгаа хүмүүст үлдээсэн нүүрний тос мосоо л бодож зогслоо. Гэтэл "Синтемициний эмульстэй тос авчирах хэрэгтэй. Манайд байхгүй. Тийм тосоор боолт хийнэ" гэж сая нэг юм тайлбарлав. Тэр дор нь гэрийнхэндээ утасдаад тосонд гүйлгэв. Тэр хооронд эмч, сувилагч бололтой хоёр бүсгүйн хамт өнөөх түгжээтэй хаалгаар охиноо тэврэн ороод ээлжит тарчлааныг нүдээрээ үзэхэд хүргэв. Хамарт нь тостой марль чихэж гарахад хүүхэд ч тэсэлгүй уйлж орилон сүйд болов. Үнэхээр хүүхдийнхээ тэгж тарчилж байхыг харахад тэсэхэд бэрхтэй ажээ. Хямсаагаар хамар луу чихэх тостой тэр урт марлийг хамрыг нь хавдтал чихсэний дараа сая эмчилгээ дуусав. Ингээд би тамирдаж унах дөхсөн охиноо тэврээд дахиад л өнөөх урт урт хонгилуудаар аахилан буцлаа. Тэгээд чих хамар хоолойн эмч ахайтаны зааж зөвлөсөн ёсоор хоёр төрлийн тарианд гэрийнхэнээ дахиад л аптек руу харайлгав. Тэд ойр орчмоос аптек олоогүй тул эмнэлгийн районаас гадагш гарч хэд хэдэн аптекийн хаалгыг нүдэж балбахад хүрсэн гэсэн. Ингээд олоод ирсэн тариаг нь хийлгэх гэхэд хүлээн авахын эмч /эмч л байх даа бодвол/ "Юун тариа, тийм хийж яах юм. Би бол тэгж зөвлөмөөргүй л байна" хэмээн тээршаан хэлээд гарч одсон юм. Харин дараа нь эрээн өмд цамц /унтлаганы хувцас бололтой/ өмссөн огт үзээгүй нэг эмэгтэй гарч ирсэнээ сүрхий бухимдуу янзаар нэр, хаяг тэмдэглэж аваад "Цусны эмчид үзүүлээрэй" гэсэн үнэтэй зөвлөгөө өгсөнөөр бид хажуу хавьд байсан өнөөх дадлагын байртай охиныг гуйж булчин тариаг нь хийлгэж аваад тэндээс үүр цайхын алдад сая нэг юм гарсан юм.

Энэ мөчид сэтгэлд доорх хэдэн гомдол хургаж байлаа.

-Эмч нар хүмүүст яагаад ийм харгис ханддаг юм бэ? Яагаад эмчилгээг заавал хүнийг тарчлаах хэлбэрээр хийдэг юм бэ? Өөр арга байхгүй гэж үү?

-Хөл дээрээ тогтож ядан ирж байгаа хүмүүсийг хүлээж авахдаа түрдэг тэргэнцэр дээр хүлээж авч болдоггүй хэрэг үү?

-Яагаад амь тэмцэн ирж байгаа хүмүүсийг байдаг л нэг хог шиг үзэж, залхууцсан байртай хүлээж авдаг юм бэ?

-Түргэний машин дандаа л ямар нэг проблемтой байдаг нь ганцхан надад л тохиолдоод байдаг хэрэг үү?

-Жижүүр эмч нар үргэлж бэлэн байдалд байдаггүй гэж үү? Шөнө унтаж байгаа эмч нарыг сэрээх тоног төхөөрөмж байдаггүй хэрэг үү?

-Тэр хооронд хүн үхвэл яах хэрэг вэ? Хариуцлагыг нь эмч нар мэдээж хүлээхгүй шүү дээ.

-Яагаад наад захын эм, тос байдаггүй юм бол оо? Зүгээр л хамарт хийчихдэг эм байхгүй гэдэг нь эмнэлэг байх үндэс мөн гэж үү?

-Эмнэлэг дотор эм нь байдаггүй юм бол ядаад аптек нь байж болдоггүй хэрэг үү?

-Эмч нар шөнө унтдаг юм бол тэр цагуудад ажилласан хөлсийг нь өнөөх дадлагын охинд өгдөг юм гэж үү?

-Ердөө л цалин авах гэж тэд шөнөдөө жижүүрлэж хонодог уу?

Зиак, ингэсхийгээд дотогшоо хургасан гомдолоо би ч яахав гаргачихаж болно. Харин хүн ардынхаа төлөө гэсэн сүрхий тангарагтай эмч нар маань удахгүй ажил хаях шахуу юм зарлаад сүйд майд болоод байгаа. Харин үйлчлүүлэгч та эрүүл мэндийн даатгалынхаа мөнгийг хааш нь, юунд зарцуулагддагийг мэддэг үү? Тэр мөнгөөр нэг удаа ч болов аюулт өвчнөөс хамгаалагдаж үзсэн үү? Танд тусламж хэрэгтэй байгаа үед та яагаад эмнэлэг, түргэнд ханддаг вэ? Тэндээс сэтгэлдээ хүрсэн үйлчилгээгээ авч чаддаг уу гэх мэт олон асуултыг асуумаар санагдаж байна. Ингэхэд манай эмч нар ер нь яг хэзээнээс ажлаа хаячихсан юм бол оо?

Гадаадын улс орнуудад кино гарах хуваарийг эндээс үзнэ үү

2009-09-21 22:46:10

"Би чамд хайртай-2" кино дэлхийн улс орнуудын аль хотоор, хэдэн сарын хэдний өдөр гарах гэж байгаа талаар мэдээлэл хүргэе. Нэгэн зүйлийг аминчлан хүсэхэд та бүхний амьдарч байгаа хотуудад кино гаргах байрны асуудал чухам ямархуу байхыг шийдэж, зөвлөх тал дээр манай менежертэй холбогдон санал солилцоно уу. Монголчуудын маань гүн туслалцаа бидэнд хэрэгтэй байна. Киног маань дагалдаж тус киноны зурагтай хос пудволканууд болон киноны лого бүхий хос аяга, киноны билэг тэмдэг болсон хос монетон зүүлт мөн кино зохиолчоор ажилласан зохиолч Х.Болор-Эрдэнийн бичсэн "Би чамд хайртай" туужийн ном зэрэг олон сонирхолтой бэлэг дурсгалын зүйлс хүрэлцэн очих болно.

Холбоо барих хаяг: uranchimeg.b@nomadsgroup.mn; uranchimeg.b@bichamdkhairtai.mn

1. АНУ

• Вашингтон 10-р сарын 20-21
  
• Нью-Йорк 10-р сарын 22
  
• Сан-Франциско 11-р сарын 8-9
  
• Денвер 10-р сарын 28-29
  
• Чикаго 11-р сарын 5-6
  
• Лос-Анжелес 11- сарын 12-13
  

2. Герман

• Берлин 10-р сарын 24-25
  
• Ханбург 10-р сарын 26
  
• Франкфурт 10-р сарын 19
  
• Келн 10-р сарын 17
  
• Коблец 10-р сарын 10
  
• Мьюнхен 10-р сарын 22
  
• Штутгард 10-Р сарын 21
• Лейпцик 10-р сарын 23

3.Польш

• Варшав 10-р сарын 28
  

4. Унгар

• Будапешт 10-р сарын 2
  

5. Чех

• Праг 10-р сарын 30-31
  

6. Австри

• Венна 10-р сарын 4
  

7. Швейцарь

• Женев 10-р сарын 6-7
  

8. Нидерланд

• Амстердам 10-р сарын 13-14
  

9. Белги

• Брюссель 10-р сарын 11
  

10. Швед

• Стокольм 10-р сарын 16-17
  

11. Франц

• Парис 10-р сарын 9
  

12. Англи

• Лондон 10-р сарын 19-20
  

13. Ирланд

• Дублин 10-р сарын 21-22

Доорх хотуудад гарах хуваарь одоогоор бэлэн болоогүй байна. Кино гарах байртай холбоотой асуудлаар ярилцах бол дээрх хаягаар манай менежертэй холбогдоно уу.

14. Орос

• Москва
• Улаан-Үд
• Иркутск

15. Солонгос

• Сөүл

16. Япон

• Токио
  

"Би чамд хайртай-2" кино гарах улс хотуудын жагсаалтыг нийтэлж байна

"Би чамд хайртай-2" кино дэлхийн аль улс орнуудын, ямар хотоор айлчлан очих гэж байгаа талаар монголчууддаа мэдээлэл хүргэхээр шийдлээ. Харин нэгэн зүйлийг аминчлан хүсэхэд та бүхний амьдарч байгаа хотуудад кино гаргах байрны асуудал чухам ямархуу байхыг шийдэж, зөвлөх тал дээр манай менежертэй холбогдон санал солилцоно уу. Монголчуудын маань гүн туслалцаа бидэнд хэрэгтэй байна. Мөн киног маань дагалдаж тус киноны зурагтай хос пудволканууд болон киноны лого бүхий хос аяга, киноны билэг тэмдэг болсон хос монетон зүүлт мөн кино зохиолчоор ажилласан зохиолч .Болор-Эрдэнийн бичсэн "Би чамд хайртай" туужийн ном зэрэг олон сонирхолтой бэлэг дурсгалын зүйлс хүрэлцэн очих болно.

Холбоо барих хаяг: uranchimeg.b@nomadsgroup.mn; uranchimeg.b@bichamdkhairtai.mn

1. АНУ

• Вашингтон, Нью-Йорк, Сан-Франциско, Денвер, Чикаго, Лос-Анжелес, Ситл

2. Герман

• Берлин, Ханбург, Франкфурт, Келн, Коблец, Мьюнхен, Штутгард

3.Польш

• Варшав

4. Унгар

• Будапешт

5. Чех

• Праг

6. Австри

• Венна

7. Швейцарь

• Женев

8. Нидерланд

• Амстердам

9. Белги

• Брюссель

10. Швед

• Стокольм

11. Франц

• Парис

12. Англи

• Лондон

13. Ирланд

• Дублин

14. Орос

• Москва, Улаан-Үд, Иркутск

15. Солонгос

• Сөүл

16. Япон

• Токио
  

“Би чамд хайртай” тууж хэвлэгдэн гарлаа

Зохиолч Х.Болор-Эрдэнийн бүтээл "Би чамд хайртай" тууж хэвлэгдэн гарлаа. Тун удахгүй дэлгэцнээ гарах "Би чамд хайртай-2" киног ном хэлбэрээр гар дээрээ авч уншиж, найз нөхөддөө бэлэг болгохн дурсгах алтан боломж нээгдэж байгааг баяртайгаар дуулгая. Монголын нийт үзэгч, уншигчдын гар дээр очиход бэлэн байгаа “Би чамд хайртай-2” туужийг тус киноны продюссер М.Есөнмөнхийн хүсэлтээр зохиолч Х.Болор-Эрдэнэ шинэчлэн бичсэн бөгөөд кино зохиолыг ном хэлбэрт оруулан задлан, дэлгэрүүлж бичихэд тодорхой хэмжээний цаг хугацаа, чармайлт орсныг дурдах нь илүүц биз.

1985 онд Төрийн соёрхолт найруулагч Балжинямын найруулсанаар дэлгэцнээ гарч олны хүртээл болж байсан "Би чамд хайртай" киноноос сэдэвлэн бичсэн энэхүү туужийг "Модерн номадс"-ын сүлжээ ресторанууд ивээн тэтгэн хэвлүүлсэн юм. Киноны адармаатай адал явдал, дэлгэцэнд дахин амилсан хайр сэтгэлийн цоо шинэ өрнөлүүд номонд ч бас үргэлжилж байна. Есдүгээр сарын 9-нд орон даяар нээлтээ хийх гэж байгаа тус киноны нээлтийн үйл ажиллагаан дээрээс уншигч та зохиогчийн гарын үсэгтэй номыг 4900 төгрөгөөр худалдан авах боломжтой ажээ.

Жич: Энэхүү ном нь зохиолч Х.Болор-Эрдэнийн өмнө нь бичиж олны хүртээл болгож байсан "Би чамд хайртай" киноноос сэдэвлэсэн "Хорин жилийн дараа" тууж биш бөгөөд дахин цоо шинээр бичсэн зохиол гэдгийг онцлон сануулах нь зүйтэй болов уу.

Эмэгтэй хүн бол...

Эмэгтэй хүн бол ердийн хүн биш

Эмзэг нарийн хөл дээрх ямар нэгэн сайхан зүйл гэж би боддог

Анивчсан хөөрхөн, зөөлхөн цагаан хүүхнүүд

Гэрэл цацруулан зөрж өнгөрөхөд

Амьсгал давчдаад зовлонтой байдаг.

Уйдах завгүй хачин ганцаардалдаа эзэмдүүлж

Урт хөлтнүүдийн уран нарийн хийцийг

Шагшин гайхаад барахгүй

Шал дэмий толгой сэгсэрдэг.

Олон хаалгатай, олон цоож түлхүүртэй

Оньсон тоглоом юм тэд

Тоглож тоглож уйдсан

Тоглоомоо тэгээд эвдсэн

Томоогүй жаалын зүрх яагаад

Том том цоорхойтой байгааг

Анивчсан хөөрхөн зөөлхөн цагаан хүүхнүүдээс асуух хэрэгтэй

Эмэгтэй хүн бол хүн биш

Тэднийг бүтээсэн чөтгөр өөрөө

Эмэгтэй байсан байх аа ...

Б.Эрдэнэсолонго /Бас л завгүй-2 цомогт орсон шүлэг/

Хатагтай Ганга

Хамгийн анх бид мессенжерт тааралдсан юм. "Чи гэж чөтгөр шиг бичдэг хүн юм аа" гэж дуржигнуулаад ороод ирсэн тэр хүнийг анхандаа эрэгтэй гэж бодож байлаа. Нэрийг нь хараад тэгж бодсон ч байж мэднэ. "Би удахгүй Монголд очино. Тэгээд уулзъя" гэж шавдуулчихаад гараад алга болсноос нь хойш сар гарангийн дараа нэг үдэш утас дуугарав. "Сайн уу, би Ганга байна аа. Ирчихлээ. Уулзах боломж байна уу?" гэж эмэгтэй хүн ярихад нь учиргүй гайхаж, өмнө нь блогоор нь ороод гарах бүртээ эрэгтэй хүн байх л гэж бодоод байдаг байсан өөрийнхөө маанагийг гайхав. Ингээд би нэгэн сонгодог хөгжмийн концертын хос тасалбар авч, холын зочинтойгоо болзоо тогтоолоо. Хол гэртэйг ч хэлэх үү, цастай замын хальтиргаа ихтэйг ч хэлэх үү. Баарцагласаар яваад товлосон цагаасаа ялимгүй хожимдож Филармонийн гадаа очоод машинаа тавьж байхдаа үүднийх нь зүг харвал миний бодож байснаас хамаагүй даруухан нэгэн эгч зогсож байв. Гараараа даллаж ирсэнээ мэдэгдээд дөхөж очвол тэр маань харин өөдөөс сүрхий гайхсан янзтай, амаа байдгаар нь ангайчихаад л хараад байлаа. Бид мэндлээд дотогш ороод өлгүүрийн дэргэд очиход ч өнөөх эчнээ танил маань гайхсанаа нууж чадахгүй л байв. Цогтой дүрлэгэр нүд, наснаасаа залуу санагдах, эрхэмсэг байдал нь намайг ч бас гайхашруулж байсныг нуух юун. Би ч инээд алдаад яриад л байлаа. Юугаа ч ярисан юм бүү мэд. Бид хөгжим сонсонгоо дотно танилцаж, тэндээсээ гараад ресторанд түр суухаар ярилцав. Харин гарахдаа өнөөх маань өлгүүрээ алга болгочихоод баахан мунгинасан ч өлгүүрийн хүн дугаараа авалгүй явсныг нь сануулж, хувцсыг нь өгсөнөөр бид тэндээсээ гарч ресторанд тухласан юм. Ингээд блог ертөнцийн мундагуудын нэг Ганга ахайтантай нэгэн үдшийг халуун дулаан яриа өрнүүлэн өнгөрүүлсэн юм. Цагаан сар дөхсөнийг ч хэлэх үү, тун удахгүй гэрт нь зочлон очих урилга ч хүлээж авлаа. "Чамайг чинь бодлын хүндэд дарагдсан, зуунги цөөн үгтэй, насан дээр гарсан эр хүн гэж бодсон чинь салхи шиг гялалзсан залуухан хүүхэн байхаар чинь шоконд орчихоод байна аа" гэж инээд алдан үглэсээр суугаа Ганга эгчийн яриа хөгжилтэй уур амьсгалыг бий болгож, бид хоёр ресторан үүдээ барих хүртэл суусан юм. Хэд хоногийн дараа гэрт нь гэр бүлтэйгээ зочилж, тохойноосоо доош буулгамгүй хоёр сайхан бууралтай танилцан золгоод язгуураасаа боловсролын үнэ цэнийг ойлгож, даруухнаар улсдаа хөдөлмөрлөж ирсэн жинхэнэ сэхээтэн айлын талаар дулаахан бодол тээн үлдсэн билээ. Насан өндөр гарсан ч Ганга эгчийн маань ээж аав эрхэмсэг чанар, цэмцгэр төв байдлаа алдаагүй байгаа нь сонирхол төрүүлж байсныг нуух юун. Үнэхээр л оюунлаг орчинд өсөж, хүмүүжсэн хүний ёсоор тэр хатагтайн яриа хөөрөө, үзэл бодол нь үргэлж амттай, үргэлж шинэлэг байсан билээ. Энэ бүхнийг нуршиж байгаагийн учир нь блогчид бидний хүндэтгэж явдаг Д.Ганга эгчийн маань төрсөн өдөр ирэх есдүгээр сарын 3-нд тохиох гэж байгаагийнх. Газрын хол, цагийн алсад байгаа ч тантай танилцсандаа цаг үргэлж олзуурхаж суудаг зожигдуухан дүү нь баярын мэнд хүргэж, чин сэтгэлийн ерөөл өргөх гэсэн юм. Өнгөрсөн бүтэн жилийн туршид нүүр тулан уулзаж танилцсан хүмүүсийн дундаас ганцхан энэ бүсгүй л сэтгэлд асар том байр эзэлж, эрхэмсэгээр оршиж байгаагийн нууцыг би хэлж мэдэхгүй л байна. Тийм гоо үзэсгэлэнтэй ээжээс, ийм эрхэмсэг охин төрөлгүй ч яахав дээ.